Her zaman siyah-beyaz olan Rus Spanieli sağlam yapılı bir köpektir. Vücudu kalbe geniş bir alan sağlayan sağlam göğüs kafesi ile güçlü bir yapıya sahiptir. Gözler, iri ve zeki ifadeli; başı ise ipeksi tüylerle çevrilidir. Bu tüyler gözlerin parlak kış karında ışıktan korunmasına yardımcı olur. Uzun, düz ve ipeksi bir kürkü vardır. Ayaklar iri; sağlam ve kalın tabanlıdır. Kuyruk donmasını engellemek için kısa kesilir.

Karakteri 

Rus sahibine göre bu Spanieller sadakat ve çalışma kapasitesi bakımından eşsizdir. Karakteri pek çok Alman ırkına benzer: ailesine karşı sadık ve sevgi dolu, yabancılara karşı sert hatta bazen saldırgan. Diğer köpeklerle arası iyidir. Sahada mükemmel bir çalışma azmi göstermesinin yanı sıra bu spanieller iyi huylu ev hayvanları ve güvenilir bekçi köpekleridir. Çocuklarla arası iyidir. Güzel görüntüsü nedeniyle popüler bir ev köpeğidir. Eğitimi kolay olan Rus Spanieli sahibini bir an bile gözden kaçırmak istemez. Bu ırk, av konusunda çok yönlüdür. İz sürme, avı kaldırma ve vurulan avı geri getirmede başarı ile kullanılabilir. Çok soğuk ve sert araziye, küçük boyutu ve çabuk yorulması nedeniyle pek uygun değildir.

Yaşam Ortamı

Rus Spanieli yeterli egzersiz imkanı sağlanırsa apartman hayatına uyum sağlayabilir. Ev içinde orta derecede aktiftir ve küçük bir bahçesi olsa iyi olur.

Egzersiz İhtiyacı 

Bu nadir ırk bol egzersize gereksinim duyar.

Bakımı

Gözler düzenli temizlik ister. Bazıları tüyleri uzun bırakarak her gün tarar ve bakımını yapar. Bazıları ise tüyleri orta uzunlukta bırakarak daha fonksiyonel bir görünüm kazandırır. İki durumda da ırk düzenli traş gerektirmektedir.

Kökeni

Rus Spanieli'nin, 3. yüzyılda İngiltere ve Fransa'dan Ukrayna'ya kaçırılan bir kaç köpekten türediğine daha sonrada asiller arasında moda olarak varlığını devam ettirdiğine inanılmaktadır. Daha sonra Kurt Tazıları irilikleri ve zerafetleri ile asillerin dikkatini çekince spanieller hizmetçilere verilmiş ve günümüzün Gal Springerları gibi av köpeği olarak varlıklarını devam ettirmişlerdir. Orijinal spaniellerden sadece bir kaç tanesi elde tutulmuş, onlar da daha küçük olanların üretimde kullanılması ile çocukların arkadaşı olmuşlardır. Sabırlı ve sevgi dolu olabileceği gibi bu köpekler aynı zamanda ailenin sert koruyucusu olabilir. 3. yüzyılda Gotlar bu ırkı zarafeti ve dayanıklılıkları nedeniyle beslerken, Atilla Han önce bu köpeklere tattırmadan birliklerinin yemek yemesine izin vermezdi. Atilla bu dönemde siyah ve beyazın kralların giydiği ermin kürküne, kahverengi ve ten renginin ise sıradan kişilerin giydiği kirli kıyafetlere benzediğini söylediği için ırkın rengi siyah ve beyaz benekliye dönmeye başlamıştır. Çiftleşme kayıtları son 70-80 yıldır tutulmaktadır. Stalin döneminde gerçek Rus Spaniel sayısı yüzden daha azdı. 1980'lerde bu sayı bir kaç düzineye düştü. 1996'da Breznickev ailesi Yeltsin tarafından bu ırkı koruması için bir yol bulmakla görevlendirildi. Bu amaçla mükemmel olduğuna inanılan bir erkek California'daki bir Amerikan Cocker Spaniel üreticisine gönderildi. 1999'da uygun bir dişi ayarlayıp yanına gönderme planları vardı. Böylece ırk gelecek bin yılda da varlığını sürdürecekti. Rus hükümetinin isteği ırkın asla çok yaygınlaşmaması ve AKC tarafından kabul görerek yozlaşan popüler ırklardan biri olmamasıydı. Doğacak yavrular Moskova'daki hükümet üyelerinden birinin de ortaklığı ile satılacak ve kayıtlar gizli tutulacaktı. Yavrular Sırp ve Yugoslavya'da güvenli olduğuna inanılan kişilere verildi. Bunun korkunç sonuçlar getireceğini kimse bilemezdi. En iyi damızlık erkek 1999 NATO bombardımanında Sırbistan'da öldü. Çok az sayıda kaldıklarından bu ırk için büyük bir felaketti. Diğerleri Amerika'ya geri gönderilmiş olabilir. Henüz kesin bilgilere ulaşılamamıştır.